IV OGÓLNOPOLSKI WARSZTATOWY KONGRES
DLA NAUCZYCIELI EDUKACJI PRZEDSZKOLNEJ

Praktyczna rozmowa o tym, jak przełożyć język reformy na codzienność przedszkola i uniknąć najczęstszych błędów interpretacyjnych.

Tematy, które poruszymy:

• Dziecko w centrum nowej podstawy programowej.
• Dobrostan, relacje i sprawczość jako fundament edukacji przedszkolnej – jak realnie wspierać je w grupie dzieci 3–6 lat, w codziennych sytuacjach i interakcjach.
• Kompetencje fundamentalne i przekrojowe w codziennych sytuacjach edukacyjnych.
• Od realizacji tematów do projektowania doświadczeń edukacyjnych – jak zmienia się podejście do planowania pracy i metodyki w przedszkolu.
• Edukacja włączająca w przedszkolu – co w praktyce oznacza SRMD i jak przekłada się na pracę z dziećmi o zróżnicowanych potrzebach.
• Planowanie uniwersalne i organizacja środowiska sprzyjającego rozwojowi wszystkich dzieci – jak tworzyć warunki, w których każde dziecko może uczestniczyć i się rozwijać.
• Obserwacja pedagogiczna po reformie – co pozostaje aktualne, a co wymaga zmiany w codziennej praktyce nauczyciela.
• Najczęstsze fakty i mity dotyczące nowej podstawy programowej – jak odróżnić realne założenia reformy od najczęściej powielanych interpretacji.

Kompas Jutra wyznacza kierunek, natomiast my pokazujemy, jak może to wyglądać w praktyce. Treningi to już konkretna praca na problemie – każdy blok to intensywna sesja szkoleniowo-warsztatowa poświęcona jednemu wyzwaniu z Twojej sali.

Wyzwania:

• Jak rozpoznawać obniżone poczucie sprawczości u dzieci w wieku przedszkolnym, gdy objawia się ono wycofaniem, unikaniem nowych aktywności, szybkim poddawaniem się lub zachowaniami „szukającymi uwagi”?
• Dlaczego dzieci przebodźcowane, emocjonalnie niedojrzałe oraz z trudnościami sensorycznymi częściej tracą wiarę we własne możliwości i jak wpływa to na ich funkcjonowanie w grupie?
• Jak wspierać dziecko w sytuacji niepowodzenia, odmowy, przegranej lub trudnego zadania, aby budować wytrwałość zamiast frustracji i rezygnacji?
• Jak prowadzić rozmowy z rodzicami, którzy nadmiernie wyręczają dziecko i nieświadomie ograniczają jego samodzielność oraz poczucie wpływu na własne działania?

Metody pracy i ćwiczenia:

• Poznasz praktyczne sposoby reagowania na błędy, niepowodzenia i trudne emocje dziecka, tak aby wspierać jego odporność psychiczną oraz motywację do dalszych prób.
• Otrzymasz zestaw komunikatów i strategii wspierających rozwój samodzielności, odpowiedzialności oraz wiary we własne możliwości.
• Nauczysz się wykorzystywać zabawę, relację i doświadczenie „bezpiecznej porażki” jako naturalne narzędzia rozwijania sprawczości dziecka w wieku 3–6 lat.
• Poznasz sposoby współpracy z rodzicami, które pomagają stopniowo przekazywać dziecku więcej odpowiedzialności i przestrzeni do samodzielnego działania.

Case study

Pięciolatka rezygnuje z nowych aktywności już po pierwszej nieudanej próbie prosi o wyręczenie i szybko się zniechęca. Rodzice przyznają, że na co dzień wyręczają córkę, chcąc oszczędzić jej stresu.

Wyzwania:

• Jak reagować na silne emocje dziecka, nie wzmacniając trudnych zachowań?
• Jak odróżnić typowe dla wieku przedszkolnego trudności w regulacji emocji od sygnałów wskazujących na głębsze problemy wymagające dodatkowego wsparcia?
• Jak postępować w sytuacjach, gdy dziecko przejawia zachowania agresywne wobec rówieśników, gryzie, popycha, uderza lub niszczy przedmioty?
• Jak uczyć dzieci radzenia sobie z porażką, przegraną, odmową lub niepowodzeniem, budując odporność psychiczną i umiejętność konstruktywnego przeżywania emocji?

Metody pracy i ćwiczenia:

• Poznasz podstawowe założenia self-reg oraz elementy terapii poznawczo-behawioralnej (CBT) możliwe do wykorzystania w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym.
• Otrzymasz zestaw prostych ćwiczeń wspierających rozpoznawanie, nazywanie i wyrażanie emocji, które można włączyć do codziennej pracy z grupą.
• Dowiesz się, jak uczyć dzieci rozpoznawania sygnałów przeciążenia i frustracji oraz jak wspierać je w odzyskiwaniu równowagi emocjonalnej.
• Poznasz sposoby wzmacniania relacyjności i postaw prospołecznych u dzieci, rozwijania współpracy w grupie oraz budowania umiejętności radzenia sobie z trudnościami, niepowodzeniami i konfliktami w duchu sprawczości i uczenia się przez relację.

Case study

Sześciolatek w sytuacjach frustracji reaguje agresją – gryzie, popycha, ciągnie za włosy. Rodzice rówieśników zgłaszają obawy o bezpieczeństwo, część personelu sugeruje zmianę placówki. Nauczycielka zauważa, że zachowania nasilają się przy przeciążeniu emocjonalnym i trudnościach z komunikowaniem potrzeb.

Wyzwania:

• Jak wspierać dziecko, które obserwuje zabawę innych dzieci, ale nie potrafi do niej dołączyć, mimo zachęt ze strony nauczyciela i rówieśników?
• Jak odróżnić nieśmiałość od trudności społecznych lub przeciążenia sensorycznego, gdy dziecko unika kontaktów z rówieśnikami, wycofuje się z aktywności grupowych lub reaguje silnym dyskomfortem na hałas i ruch?
• Jak wykorzystać zainteresowania dziecka (np. dinozaury, pojazdy, zwierzęta) do rozwijania komunikacji i relacji społecznych, zamiast traktować je wyłącznie jako temat, który ogranicza jego funkcjonowanie?
• Jak organizować aktywności grupowe, gdy potrzeby sensoryczne dzieci są bardzo różne – jedne potrzebują więcej ruchu i bodźców, a inne wyciszenia i ograniczenia stymulacji?

Metody pracy i ćwiczenia:

• Dowiesz się, jak krok po kroku wspierać dziecko w budowaniu relacji z rówieśnikami – od obserwacji zabawy, przez aktywność równoległą, aż do aktywnego uczestnictwa w grupie.
• Nauczysz się rozpoznawać najczęstsze objawy nadwrażliwości i podwrażliwości sensorycznej oraz dostosowywać codzienne aktywności do potrzeb dzieci z ASD, ADHD i innymi trudnościami rozwojowymi w oparciu o indywidualizację i planowanie uniwersalne (UDL).
• Otrzymasz zestaw prostych aktywności wspierających rozwój społeczny, koncentrację, koordynację ruchową i regulację sensoryczną możliwych do wykorzystania w pracy projektowej i sytuacyjnej, podczas zajęć kierowanych i swobodnej zabawy.
• Omówimy, jak wykorzystywać elementy TUS w codziennych sytuacjach przedszkolnych – podczas zabawy, posiłków, spacerów, pracy w parach i rozwiązywania konfliktów między dziećmi.

Case study

Czterolatek podczas zajęć grupowych zatyka uszy, odchodzi od koła i unika wspólnej zabawy, szczególnie gdy w sali jest głośno. Jak rozpoznać, czy przyczyną jest przeciążenie sensoryczne, czy nieśmiałość lub brak zainteresowania rówieśnikami i jak wspierać dziecko w uczestnictwie w życiu grupy?

Wyzwania:

• Jak rozpoznawać trudności wynikające z ograniczonych kompetencji językowych i odróżniać je od nieśmiałości, wycofania czy trudnych zachowań?
• Jak wprowadzić AAC i PECS w grupie, gdy jedno dziecko nie mówi, a reszta mówi już całymi zdaniami?
• Jak organizować zajęcia grupowe i indywidualne za pomocą zabawy, aby naturalnie wspierały rozwój słownictwa, budowanie zdań i rozumienie komunikatów?
• Jak współpracować z rodzicami dziecka z opóźnionym rozwojem mowy i wspólnie wzmacniać efekty działań podejmowanych w przedszkolu?

Metody pracy i ćwiczenia:

• Poznasz zabawy wspierające rozwój słownictwa, budowanie wypowiedzi, rozumienie poleceń oraz rozwijanie komunikacji spontanicznej w duchu kompetencji fundamentalnych (językowych) i uczenia się w działaniu.
• Otrzymasz gotowy scenariusz zajęć i przykładowe ćwiczenia wspierające rozwój językowy dzieci z opóźnionym rozwojem mowy, z uwzględnieniem edukacji różnorodnych potrzeb komunikacyjnych w grupie.
• Dowiesz się, jak dostosowywać komunikaty do możliwości językowych dziecka oraz jak wzmacniać jego aktywność komunikacyjną bez wywierania presji, wspierając jego sprawczość i udział w relacjach rówieśniczych.

Case study

Czterolatek rozumie polecenia i chętnie uczestniczy w zajęciach, ale komunikuje się głównie pojedynczymi słowami. Wycofuje się z zabaw wymagających rozmowy i złości się, gdy rówieśnicy go nie rozumieją. Jak wspierać rozwój jego komunikacji w codziennym funkcjonowaniu grupy, by budować pewność siebie i zachęcać do kontaktów z innymi dziećmi?

Dziecko w centrum, zmiana paradygmatu nauczania - zarysowanie kontekstu Reformy 2026. Przejście od „realizacji tematów” do „projektowania doświadczeń”.

• Sprawczość i dobrostan - dlaczego „sprawczość” jest słowem-kluczem? Rola poczucia wpływu na własną naukę.
• Idea mądrej zabawy - jak interaktywna technologia staje się „rusztowaniem” dla rozwoju, a nie tylko gadżetem.
• Praktyka w sali przedszkolnej - rozwiązywanie problemów, współpraca w grupie zróżnicowanej (UDL), regulacja emocji poprzez aplikacje edukacyjne. Co w praktyce oznacza wspieranie dzieci ze specjalnymi potrzebami rozwojowymi i edukacyjnymi (SRMD) w kontekście nowej podstawy programowej. Jak Knowla, poprzez swoją elastyczność i multisensoryczność, może być wykorzystana do planowania uniwersalnego (UDL) i organizacji środowiska sprzyjającego rozwojowi wszystkich dzieci, niezależnie od ich indywidualnych wyzwań
• Nauczyciel jako facylitator odkryć. Hasło: „Postawmy rutynę do kąta” sprawczość nauczyciela i dziecka.